Semana Juvenil

 

Een kerk vol enthousiaste jongeren, 5 avonden lang, bandjes, sprekers over thema's als: seks is niet goed, het is geweldig! echte liefde wacht. leef vol HD (Hijos de Dios=Kinderen van God) en nog veel meer.

Ook de jongeren uit onze kerk en jongerengroep deden mee. Na avonden oefenen met toneelstukjes, dansjes en raps, was het dan eindelijk zover. Voor de meeste van de jongeren was het onwijs spannend en iets wat ze nog niet buiten onze eigen kerk hadden gedaan. Maar het was zo gaaf om te zien hoe God deze momenten gebruikt om de jongeren dichter naar Hem toe te brengen. Daarnaast geloven we ook dat het belangrijk is deze stapjes in geloof te zetten, zodat ze steeds meer kunnen ontdekken op welke manier God hen wilt gebruiken.

        

Het Centrum

Opnieuw vertrokken we naar het centrum van Quito, dit maal even Debbie (onze directeur van Casa Adalia) ophalen, want ze zijn weer terug in Ecuador. Heel tof dat ze mee kon en kon ervaren hoe geweldig de vrouwen in het centrum zijn. Toen we aankwamen besloten we wat kauwgom te kopen om zo iets aan te bieden aan deze mooie vrouwen.

Eerst even bij een paar nieuwe vrouwen op bezoek. Daar was me trouwens eerder deze maand al 'werk' aangeboden. Als ik wilde kon ik zo tussen ze gaan staan, dan verdiende ik zeker goed (volgens een van de vrouwen). We hadden niet veel aanspraak met deze vrouwen, maar een beginnetje, we besloten om nu naar 'onze straat' te gaan.

Heel bijzonder, vanuit de verte werden we herkent en werd er naar ons gezwaaid. Mooi om te zien dat we al een vriendschap op hebben mogen bouwen en God dit zal en wilt gebruiken. Nou ja, niet iedereen zat op ons bezoek te wachten hoor... haha want een jonge vrouw zag ons aankomen, begroete ons en verwees ons direct door naar de andere dames: 'daar is de rest...'. Haha, we konden er wel om lachen hoe direct ze was.

Deze avond waren alle vrouwen die we in deze korten tijd hebben leren kennen aanwezig. Het was een relaxte avond. Allemaal waren we aan de praat geraakt met een andere vrouw. Maar ook was er meer diepgang. Tegen een van ons team heeft een vrouw haar hele verhaal verteld over waarom ze hier terecht gekomen is, gevlucht uit Colombia, haar woorden waren: 'vreselijk vind ik dit werk, ik wordt helemaal nerveus wanneer er iemand is die me aanraakt...'. Dit opende een stukje werkelijkheid in onze ogen en oren, meer reden om voor haar en anderen te blijven bidden, maar ook om te zoeken naar andere werlkmogelijkheden voor deze vrouwen. 

Een ander maakt zomaar een opmerking over christenen, dat was voor ons een gegeven moment van God om iets meer over ons leven en wie God voor ons is te delen :-) wow, wij zijn het niet die gesprekken starten, maar God doet alles. 

Weer een andere vrouw (trans) heeft de hele avond met Miguel staan praten. Ze is nog niet ver in haar proces om vrouw te worden, dus eigenlijk was 'haar' baard nog te zien en haar hele lichaam zag eruit als een man. Maar ze kregen een heel diep gesprek over waarom zij hier was terecht gekomen. Ze vertelde Miguel over verkrachtingen van vader toen 'hij' nog jong was, en zo vertelde ze veel meer verhalen. Nee, dit was absoluut niet wat haar gelukkig maakte, maar er zit een stukje haat in haar, zoals ze het zelf verwoord. Miguel ervaarde echt een stukje meer van Gods liefde, in de auto terug was hij zo onder de indruk en zei dat God zijn manier van naar deze 'vrouwen' kijken aan het veranderen is, dat God hem meer compassie laat ervaren en er veel meer achter al die 'harde' beslissingen zit. Allemaal dankte we God voor deze bijzondere avond, maar ook besefte we dat we soms zoveel voor oordelen hebben en dat God ons echt 'in the face' dingen laat ervaren om onze oordelen weg te nemen. Wow onze wens is, om iedere keer een stukje meer van Gods liefde te mogen kennen en mogen delen met anderen, maar echt oprecht.

Bruiloft

Aanstaande zonag hebben we de bruiloft van Jorge en Janeth :-). Twee bijzonder lieve mensen, met een bijzonder moeilijk verhaal. Jorge en Janeth zijn een voorbeeld voor ons, nog jong, maar ze gaan ervoor en geven fouten altijd toe. Ook verwachten ze een kindje samen (Janeth zelf heeft al 2 kindjes die nu ook een soort van Jorge z'n kindjes zijn). De hele kerk zet zich in om er een feestje van te maken. Vrouwen koken en betalen het eten, dominee en z'n vrouw bereiden spelletjes voor en jongeren (inclusief ons) zorgen voor decoratie en 'bruidsmeisjes en jongens' en in plaats van de gewone kerkdienst wordt het een dienst waarin ook Jorge en Janeth centraal staan :-).

Red Anti Trata

Een week geleden hebben we op zaterdag een actie gehad vanuit alle organisaties die tegen mensenhandel en uitbuiting werken. Ook wij waren hier deel van. We stonden hier met tafels vol informatie, sieraden en er werd middenin het park een toneel voorstelling gehouden waar mensen actief in mee konden doen. Dit alles om mensen via prefentie meer over het thema mee te geven, aangezien nog lang niet iedereen weet wat er allemaal gaande is.

Paseo

De Casa Adalia meisjes zijn met school begonnen :-). Na jaren niet te hebben gestudeerd is het hun mogelijk gemaakt om weer naar de basisschool te gaan (groep 4 en groep 5) op 18 en 19 jarige leeftijd. Geweldig toch! Ze gaan heel hard hun best doen om in een programma te stromen waar ze in korte periode een paar jaar kunnen inhalen. Daarnaast mag de baby van een van de meiden mee, want er is opvang op school!

Maar natuurlijk wilde we nog even de laatste vakantie dagen met de meisjes vieren en dus zijn we voor het eerst op een uitje geweest met een aantal van de meiden. Het was super leuk, vermoeiend en heel mooi. We hebben genoten en het was goed om even lekker grapjes te maken zonder verplichtingen.

Sebastian

We willen jullie vragen om mee te bidden voor de gezondheid van Sebastian, het zoontje van een van de meisjes uit de jongeren groep. Ze is zelf 21 en Sebastian is haar tweede kindje. Af en toe zijn er vrijvingen tussen haar en haar vriend, wat deze periode natuurlijk niet makkelijker maakt (we snappen dat het ook normaal is om een beetje extra stress in je relatie te hebben gedurende dit soort momenten, maar ze hebben elkaar wel hard nodig). Ze zijn een tijdje geleden voor een maand uit elkaar gegaan, maar hebben elkaar weer opgezocht.

Sebastian is 4 maanden geleden geboren, op de grond bij hun thuis, omdat hij te snel ter wereld kwam, zonder arts erbij. Hun huis is erg vochtig en koud (in regen periodes komt er veel water naarbinnen). Hun baby-tje heeft vanaf het begin heel veel last van verkoudheid en dat hij niet goed kan ademen. Natuurlijk maken Chintia en Pablo (de ouders), zich heel erg zorgen om hun zoontje en nu ligt hij voor de derde keer in het ziekenhuis. Bidt voor gezondheid, maar ook dat Pablo en Chintia elkaar en God in deze situatie kunnen vinden en hun kleine 2-jarige dochtertje hun liefde mag ervaren. Bedankt!

Septembermarkt

Ook in Harmelen zijn er activiteiten geweest voor ons en het werk hier in Ecuador. Bedankt voor al jullie onwijze inzet lieve mensen!

Hier wat voorbeeldjes van de tassen die door de familie van Wijk gemaakt en verkocht zijn:

 

De nieuwe kerkmuren

En ook is eindelijk alle grafitie van de jongeren uit de wijk van de muren af en zit er nieuwe op :-)

Het resultaat:

 

Overdag is het licht van de zon niet meer nodig, de glans van de maan hoeft je niet te verlichten, want de HEER zal je voor altijd licht geven en je God zal voor je schitteren. 

 

(Jesaja 60:19)

 

 Donderdag aan het einde van de middag, samen met nog een team genootje Neila, rijden Miguel en ik naar het centrum van Quito om daar opnieuw te onderzoeken wat er allemaal gaande is. Aangezien we een tijd geleden het idee hadden dat God ons probeert duidelijk te maken dat Hij wilt dat we contacten gaan leggen met de meiden en vrouwen die nog werkzaam zijn in de prostitutie op de straten van Quito. 

 

Na wat rondjes te hebben gereden, gebeden en wat te hebben geobserveerd, besluiten we de auto te parkeren en contacten te leggen. Aan het begin lopen we wat onwennig rond; 'hoe gaan we het eerste contact leggen? Wat zeggen we?' Al hadden we wat ervaring in Utrecht, het was heel anders omdat hier de vrouwen gewoon op straat hangen en we daar specifiek naar binnen konden stappen. Na een tijdje op de hoek te hebben gestaan naast de vrouwen, maakte Neila een opmerking, ze kreeg een lach en een antwoord terug, maar dat was het. Na een tijdje besluiten we nog eens verder te lopen. In de tussentijd heeft Miguel zitten observeren welke dames er met een pooier waren die hen aan de andere kant van de straat in de gaten aan het houden was en hoe ze reageerden. 

 

 

 We lopen verder, terwijl halverwege we wat vrouwen tegenkomen die gewoon wat rondhangen (niet werken), en met Miguel op straat hebben geleefd. Mooi om te zien hoe God het moment gebruikt om ook even een praatje met hen te houden. Na op een gegeven moment in de straat 'Esmeraldas' terecht te komen zien we een groep vrouwen en trans staan. Inmiddels hebben we besloten om nu echt een gesprek aan te knopen. We lopen het groepje even voorbij omdat er mannen bij staan, maar dan op de volgende hoek zien we twee vrouwen staan, we lopen er naartoe en gaan ernaast staan terwijl Miguel naar de winkel gaat. Al probeer ik weer een gesprek aan te knopen, het is niet makkelijk. Ik zeg haar dat ik haar slippers super leuk vind en waar ze ze gekocht heeft. Even hebben we een heel klein gesprekje maar meer niet. 

 

Dan komt Miguel terug met cake-jes en biedt de vrouwen een cake-je aan, opeens komt de hele groep naar de hoek om ook een cake-je aan te pakken en de lichaamshouding veranderd in een houding waardoor we ons welkom voelen om gewoon met hen te kletsen. Wow heel bijzonder hoe we opeens alle vrijheid hebben en hoeveel ze beginnen te vertellen over het leven en werken in de straten van Quito, mooie bijzondere vrouwen met een eerlijk verhaal. Uiteindelijk geven we aan dat we weg gaan, maar we graag terug komen om een vriendschap op te bouwen, als ook zij dat ok vinden. We krijgen een bijzondere reactie terug. 'We vinden het juist heel fijn als er leuke mensen met ons komen kletsen, dat laat zien dat er toch nog iemand aan ons denkt, maar we zijn hier alleen van 2-8 dan gaan we weer naar een andere plek.' We voelen ons welkom en geloven dat dit het begin van een vriendschap is om zo stukje bij beetje iets meer over Gods liefde te delen en ook te mogen ontvangen.

 

 Met een dankbaar hart keren we terug naar huis. En het bijzondere is dat we al een tijdje over de straat Esmeraldas in ons hoofd zaten, en we nu precies in die straat contact hebben mogen leggen met de vrouwen, terwijl we op verschillende plaatsen zijn geweest.

Lekkere Choco-pret!

5 EsperanzArt meiden hebben besloten helemaal uit zichzelf om een project-je te starten. Ze vroegen ons in een 1 op 1 gesprek of het mogelijk was om zelf een nieuw project te starten om kindren in weeshuizen of ziekenhuizen te bezoeken en hen een stukje blijdschap te brengen. We waren erg onder de indruk van hun ideeen, en hebben als team besloten om ze te helpen waar nodig maar ze vooral een duwtje in de rug te geven om zelf dit project te leiden en zelf beslissingen te maken.

Een paar weken geleden kwamen ze met het idee dat het niet goed zou zijn om met lege handen aan te komen, maar daadwerkelijk een paar luiers of een speeltje mee te kunnen nemen, of materiaal nodig zullen hebben om bepaalde activiteiten met de kinderen te doen. En zo gebeurde het dat de meiden twee dagen de straat opgegaan zijn om zelfgemaakte chocola-tjes te verkopen en gezichten te sminken om zo fondsen te werven om hun project-je waar te kunnen maken.

Heel gaaf, want we hebben dit niet van hen gevraagd, maar ze zeiden zelf: 'we ontvangen hulp en een stukje hoop van God door anderen heen, nu willen we ook anderen helpen en diezelfde hoop met hen delen'.

Het is niet makkelijk en ze blijven veel verleidingen en moeilijkheden hebben in hun leven, maar we geloven dat God zijn werk in hen ooit begonnen is en dit ook zal voltooien. Net als een ieder vano ons onze stomme fouten vaak blijven maken en vast zitten in sommige zondes, maar er is hoop zowel voor deze prachtige juweeltjes als voor een ieder van ons. Blijf voor hen en voor ons bidden zodat we allemaal iedere keer een stukje meer door Gods ogen zullen leren kijken en zijn wil in ons zal leven. Zonder te oordelen, maar door vooral te volharden.