Goed nieuws!!

Groot nieuws; Casa Adalia 18+ gaat van start!!

Casa Adalia – ‘God is mijn schuilplaats/toevlucht’ Sinds we met de meiden in Ecuador werken hebben we samen met het team van 6 zendelingen, het verlangen om een huis te starten voor minderjarige meisjes die uit de seks handel komen en nergens heen kunnen. Dit zijn meisjes die al een paar maanden opgevangen zijn in een huis waar ze direct na de bordelen en de straten naartoe gebracht worden. Hier mogen ze maar een onbepaalde tijd verblijven. Velen hebben geen plek om naar terug te gaan, omdat ze verkocht zijn door ouders, seksueel misbruik ervaren in hun eigen huis, pooiers hun weten te vinden of omdat ze simpelweg niemand meer hebben. We geloven dat God het team heeft geroepen om te vechten tegen deze onrechtvaardigheid en te spreken voor deze meiden die geen stem lijken te hebben. Na veel regelen en afwachten is de situatie in de overheid er niet makkelijker op geworden. Vele huizen sluiten omdat de overheid de sociale projecten onder eigen controle wilt hebben. Dit betekend dat het process om de papieren voor het openen van een huis voor minderjarigen langer zal duren, maar ook weten we dat God het laatste woord heeft en we blijven bidden en afwachten. 

Ondanks dit alles, zijn er op bijzondere manieren toch deuren geopend. In een korte periode zijn er verschillende 18+ meiden die contact hebben gezocht met teamleden en hebben aangegeven dat ze terug zijn gegaan in hun oude situtaties, maar de nood zien om hier vrijwillig een einde aan te maken. Ze vragen ons hulp om ver bij hun pooiers vandaan een nieuwe start te kunnen maken. 

Zonder hier zelf naar te hebben gezocht, geloven we dat God deze deur heeft geopend om met het huis te starten. We mogen officieel starten met een 18+ huis terwijl we op de papieren wachten voor de minderjarige meisjes. Ook dit betekend dat we in de toekomst een Casa Adalia nr. 2 hebben, voordat de meiden helemaal weg hoeven, zodat ze een stap naar zelfstandigheid met een beetje hulp kunnen zetten.

Rommelmarkt Zegveld

27 april is er in Zegveld een onwijs gave rommelmarkt gehouden waar een hele gave opbrengst bij elkaar is opgehaald voor Casa Adalia en EsperanzArt. Met dank aan iedereen die heeft meegewerkt om dit mogelijk te maken, allen die de markt hebben bezocht en natuurlijk is het heel gaaf om te zien hoe God blijft voorzien!

Een terugblik op de afgelopen jaren

3,5 a 4 jaar geleden, tijdens een tijdelijk verblijf in Ecuador, legden we voor het eerst contact met minderjarige meisjes, voorheen betrokken in de prostitutie in Ecuador. Wow, tieners, dat was heftig. Een stel meiden in een opgesloten opvanghuis. Dat betekend veel gekibbel, lawaai, geroddel en noem maar op. Ze waren niet alleen op zoek naar hun identiteit (wat gebruikelijk is op die leeftijd), maar ook waren ze net sinds maanden, weken en zelfs sommige sinds dagen, weggehaald uit bordelen en van de straat geplukt. Naast hun normale tiener gedrag kwam daar dus nog een schepje onzekerheid, angst, boosheid, verdriet en jaloezie bovenop. Veel respect hadden ze niet voor me (ik leek tenslotte van dezelfde leeftijd als hen, met m'n jonge babyface ;-)). Maar toch was God iets nieuws in mijn hard aan het planten. Naast hun eigenwijze houding lied God me ook andere dingen zien. Meisjes die kind wilden zijn, meiden die lekker wilde dansen en dat ook aan mij wilde leren (nou dat is wat, want hun dansjes zijn iets was sexy getint, maar onder elkaar mocht ook ik eraan geloven). Langzaam maar zeker lied God zien hoe waardevol ook deze gebroken leven zijn en wat de volgende stappen waren.Heel vaak zag ik niet waarom ik daar eigenlijk moest zijn. Ik heb meisjes vrijwillig of gedwongen terug zien reizen naar 'hun' bordelen, wat voor hun 'veilig/thuis' leek. Vaak heb ik op bed gelegen en God gevraagd waarom dingen zo moeilijk van de grond komen, waarom de dromen die Hij ons gegeven had niet leken uit te komen. Waarom we uberhaupt bleven investeren in de levens van deze jonge meiden, heel vaak leek hun interesse er niet te zijn om hun leven een andere draai te geven. Maar ook hebben we Gods stem mogen verstaan en ervaarden we vaak dat Hij ons zei: 'geef niet op, we zijn er nog niet'. En ook de woorden: 'Het draait niet om jullie, jullie zullen nooit een leven veranderen, doe gewoon wat ik van jullie vraag, dan zal ik het doen, door jullie heen.' 

Soms waren deze woorden positief en hadden we er zin in en wisten we dat deze woorden waarheid waren. Andere keren dachten we dat we Gods stem blijkbaar niet konden verstaan en Hem vast verkeerd begrepen hadden. 

Nu 3,5 a 4 jaar later, kijken we terug op een periode waarin we onwijs veel geleerd hebben. En waarin we respect en vertrouwen van de meiden hebben mogen winnen, waarin we vrijheid hebben gekregen om over Jezus te delen (wat we voorheen niet hadden). En ja, er zijn meiden die helaas terug zijn gevallen in hun oude patroon, maar God is met hen op welke plek ze zich ook bevinden. Ook zijn er meiden die voor een echte verandering hebben gekozen en waar het goed mee gaat. 

Van de week kregen we bezoek van D., een van de meisjes die ik de eerste dag 3,5 jaar geleden heb mogen leren kennen. Een jonge meid, inmiddels moeder van een prachtig 9 maanden oude zoontje. Ze kwam vol trots haar zoon showen en natuurlijk was haar reden om ook die van ons even te bezoeken. 

Ze kwam aan met wat leggings voor Janoah en heel veel verhalen. Voor een tijdje leek het niet goed met haar te gaan, maar door de komst van haar kleine man is haar leven omgekeerd. Nu komt ze vanaf volgende week ook naar de workshop. Ze vertelde ons dat ze gesponserd werd door Compassion om haar middelbare school af te maken. Via compassion komt ze af en toe  in een kerk in onze wijk. Ze zegt er niet vaak te komen, maar ze vertelde dat het een positief contact voor haar is. 

We danken God, want wat we 3,5 jaar niet wisten is dat ze deze week bij ons op de stoep zou staan en ze deel zou zijn van het project. De tijd is niet verloren geweest, Nee, meisjes zoals zij willen een verandering en God gebruikt ons om een schakeltje van hoop te zijn in haar leven.

EsperanzArt

Ook gaat het heel goed met de sieraden, we hebben sinds een paar maanden vaste opdrachten voor bedrijfjes in de VS, tot nu toe zijn ze erg tevreden en gaan we nog even door... Naast dat de meiden hierdoor een baantje hebben, is het gaaf om te zien dat ze heel veel vragen hebben. Iedere woensdag hebben we een bijbelverhaal/discussie. Ze hebben veel vragen, we praten wat af en hebben veel plezier de zoektocht samen.

15 april was Desire jarig, bedankt voor alle kaartjes, berichtjes en andere felicitaties. Ook werd ik blij verrast toen ik thuis kwam met een verassingsfeestje georganiseerd door Miguel en mijn schoonzusjes!

Janoah heeft al 2 tantjes!!! Kijk maar:

Rommelmarkt Zegveld

ROMMELMARKT IN ZEGVELD VOOR HET GOEDE DOEL!

Het is definitief dat de opbrengst van de rommelmarkt, in Zegveld naar Casa Adalia gaat!

De rommelmarkt is 27 april

... De Zegvelders verwachten drommen mensen uit Harmelen,
die deze bijzondere, leuke, unieke markt komen bezoeken.

Hebben jullie nog spullen of willen jullie die dag mee helpen?
Laat het dan even weten!
Het is natuurlijk geweldig dat de mensen in Zegveld tot deze keuze zijn gekomen. Het is een enorme opsteker voor het project.
Willen jullie meer weten over het project, kijk dan op de site van www.hervormd-harmelen.nl 

Versierde nagels

Hallo, ik ben een van de meisjes die me een tijdje geleden zo voelde als te zien is op de foto hierboven. Mijn nagels lakte ik om de aandacht te trekken van de mannen die dag in dag uit langskwamen. Maar ondertussen voelde ik me gevangen in een wereld van verdriet, angst, woede en pijn. Misschien was een deel hiervan mijn eigen fout, misschien ook niet. Hoe dan ook, ik ben hier weg, mijn tralies zijn gebroken en mijn nagels hebben nu een andere betekenis. Nu lak, decoreer en verzorg ik nagels en handen van anderen. Met mooie bloemen, mooie kleuren en voor mooie gelegenheden. Zo verdien ik vandaag de dag mijn geld, want ik weet dat ik vrij mag zijn!

Al is dit niet een verhaal dat een van de meisjes zelf geschreven heeft. Het is de waarheid. Dit is het verhaal van een van de meiden. Een week geleden heeft ze ook mijn nagels gelakt voor een mooie gebeurtenis, de bruiloft van een hele lieve vriendin.

Ik deel dit korte verhaaltje met jullie, simpelweg, omdat het laat zien dat er een verandering mogelijk is en dat iets heel simpels een groot verschil kan maken.